katalog/artyści/poeci/karczmarczyk  
Marian Stanisław Karczmarczyk
poeta
 
 
   
do góry
Urodzony 10 kwietnia 1938 r. w Komarowie Osadzie na Zamojszczyźnie, w rodzinie rzemieślni-czej jako syn Jana Karczmarczyka i Marianny z Leszczyńskich. W wieku czterech lat został wraz z matką i siostrą wysiedlony i umieszczony na kilka miesięcy w obozie przejściowym w Zamościu, później wywieziony do Siedlec, gdzie zaopiekowała się nim rodzina ze wsi Mordy na Podlasiu. Szkołę Podstawową ukończył w Komarowie Osadzie. Trzy lata uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Zamościu. Przez około trzydzieści lat pracował w zakładzie fryzjerskim w Komarowie i Pruszczu Gdańskim.
   
do góry

Od 1964 r. był członkiem Ko-respondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy w Lublinie, od 1986 r. - członkiem Krajowego Klubu Literackiego przy Scenie Ludowej w Krakowie; współpracownik Kroniki Zamojskiej. Debiutował fraszkami w 1957 r. w Zielonym Sztandarze. W ponad dwudziestu konkursach literackich otrzymał nagrody lub wyróżnienia. Obecnie przebywa na rencie. Odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi (1988, 1997). Mieszka w Zamościu.

     

Twórczość
1. Róża i kolce, Zamość 1983, wyd. Wydawnictwo Lubelskie (wiersze)
2. Co kto ma, Lublin 1993, wyd. STL (wiersze dla dzieci)
3. I pod gruszą Ewy kuszą, Lublin 1993, wyd. Bractwo Literackie (fraszki)
4. Myśli i myślątka, Zamość 1997, wyd. Towarzystwo Społeczno-Kulturalne "Renesans" (aforyzmy)
5. Prośba, Zamość 1997, wyd. WDK (wiersze)

Wiersze liryczne, fraszki, satyry, humoreski, opowiadania i artykuły publicystyczne M. Karczmarczyka były drukowane w czasopismach.

   
do góry
powrót do wrót (portalu)